Royal Enfield Success Story ऑईल गळती आणि खराब मायलेजमुळे बंद पडणारी ‘बुलेट’ सिद्धार्थ लाल यांनी कशी वाचवली?
रॉयल एनफील्ड ब्रँडची सुरुवात
मूळचा ब्रिटिश ब्रँड असलेल्या रॉयल एनफील्डची भारतात सुरुवात 1955 मध्ये झाली.
भारत सरकारने भारतीय सैन्य (Indian Army) आणि पोलिसांसाठी पेट्रोलिंगसाठी ३५०cc च्या ५०० बुलेटची ऑर्डर दिली होती. त्यासाठी ‘मद्रास मोटर्स’ सोबत भागीदारीत चेन्नईत प्लांट सुरू झाला.
पुढे युके (UK) मधील मूळ कंपनी बंद पडली, पण भारतीय कंपनी चालत राहिली. 1994 मध्ये आयशर ग्रुपने (Eicher Group) ही कंपनी विकत घेतली.
ऑईल गळती आणि तांत्रिक डोकेदुखी!
ऑईल लिकेज (Oil Leakage): जुन्या ‘कास्ट आयर्न’ इंजिनमुळे बुलेट जिथे उभी राहणार, तिथे खाली ऑईल सांडणारच असे समीकरण बनले होते.
पेट्रोल सिंकिंग व लिकेज: याशिवाय कार्बोरेटरच्या समस्येमुळे पेट्रोल लिकेज होणे आणि गिअर अत्यंत कडक असणे अशा गंभीर त्रुटी यात होत्या.
Royal Enfield Success Story ड्राईव्ह आणि गिअरची समस्या (Drive Issues): गिअर उजव्या बाजूला आणि ब्रेक डाव्या बाजूला होते. गिअर इतके कडक होते की न्यूट्रल शोधणे हे महाकठीण काम असायचे.
जपानी बाईक्ससोबत स्पर्धा आणि मायलेजचा फटका!
९० च्या दशकात हिरो होंडा (Hero Honda Splendor), बजाज आणि यामाहा सारख्या जपानी तंत्रज्ञानाच्या बाईक्स भारतात आल्या.
जपानी बाईक्स ६० ते ८० किमी/लीटर चे अफाट मायलेज देत होत्या, तर जुनी बुलेट अवघे २५ ते ३० किमी/लीटर धावायची!
Royal Enfield Success Story बुलेटचे वजन आणि प्रचंड मेंटेनन्स खर्च यांमुळे लोकांनी बुलेटकडे पाठ फिरवली आणि कंपनी दिवाळखोरीच्या उंबरठ्यावर आली. यामुळे दरमहा फक्त २,००० बाईक्सची विक्री होत होती.
२६ वर्षांच्या तरुणाचा धाडसी निर्णय!
साल २००० मध्ये आयशरचे मालक विक्रम लाल यांचे सुपुत्र सिद्धार्थ लाल यांनी बुलेटची धुरा सांभाळली. बोर्ड मेंबर्स बुलेट ब्रँड विकून टाकण्याच्या तयारीत होते. पण सिद्धार्थ लाल यांनी एक मोठा जुगार खेळला.
त्यांनी आयशरचे ट्रॅक्टर आणि इतर फायदेशीर बिझनेस विकून टाकले आणि सर्व पैसा व लक्ष फक्त रॉयल एनफील्ड वाचवण्यासाठी लावले!
बुलेटचा आत्मा तोच, पण तंत्रज्ञान नवीन!
सिद्धार्थ लाल यांनी स्वतः हजारो किलोमीटर बुलेट चालवली आणि दोष शोधले.
Royal Enfield Success Story त्यांनी इंजिन बदलून UCE (Unit Construction Engine) आणले, ज्यामुळे ऑईल लिकेजची समस्या कायमची संपली. गिअर डाव्या बाजूला आणि ब्रेक उजव्या बाजूला केले.
यामुळे मायलेज थेट 40 ते 45 किमी/लीटर पर्यंत वाढले, ज्याने ग्राहकांचा विश्वास परत मिळवून दिला.
मार्केटिंगचा गेमचेंजर प्लॅन
जपानी बाईक्ससोबत मायलेजच्या शर्यतीत उतरण्याऐवजी त्यांनी बुलेटला रुबाब, धाडस आणि लाईफस्टाईलचे प्रतीक बनवले.
‘Himalayan Odyssey’ आणि ‘Rider Mania’ सारख्या कम्युनिटी इव्हेंट्स सुरू केले.तरुणांच्या मनात भरवले की, बुलेट चालवणे म्हणजे केवळ प्रवास नाही, तर तो एक अभिमान आहे!
तुम्हाला हे माहित आहे का?
हाताने पेंट केलेली टाकी: आजही बुलेटच्या टाकीवरील सोनेरी रेषा (Pin-striping) चेन्नईच्या फॅक्टरीमध्ये दोन कारागीर (भाऊ) स्वतःच्या हाताने ब्रशने पेंट करतात, कोणत्याही मशीनने नाही!
द लेजंडरी ‘थम्प’ (Thump): नवीन इंजिन आणताना बुलेटचा जुना प्रसिद्ध ‘दुग-दुग’ आवाज बदलू नये म्हणून ऑडिओ इंजिनिअर्सची विशेष टीम नेमण्यात आली होती.
Royal Enfield Success Story जगातील सर्वात जुना ब्रँड: 1901 पासून सतत उत्पादनात असलेला रॉयल एनफील्ड हा जगातील सर्वात जुना सक्रिय मोटारसायकल ब्रँड आहे.
दिवाळखोरी ते ‘’ग्लोबल लीडर’!
वर्ष 2000 मध्ये बंद पडणारी कंपनी आज 250cc ते 750०cc मिड-साईज सेगमेंटमध्ये जगातील सर्वात मोठी कंपनी बनली आहे.
Royal Enfield Success Story वार्षिक विक्री 12 लाख युनिट्सच्या पार गेली असून, आयशर मोटर्सचा शेअर भारतीय शेअर बाजारातील सर्वात मोठा ‘वेल्थ क्रिएटर’ ठरला आहे!
लंडन, पॅरिस ते अमेरिकेपर्यंत आज भारतीय बनावटीची बुलेट राज्य करत आहे

